Trancedans - de droom van onze planeet dansen
  de Droom van onze Planeet dansen!

Dans je zorgen weg
exotische dansen zijn een rage in Vlaanderen

door: Isa Van Dorsselaer

      bron: Standaard Magazine, oktober 2008
      www.Standaard.be

De Standaard Magazine publiceerde een stuk over exotische dansvormen in Vlaanderen. Journaliste Isa Van Dorsselaer portretteerde vier dansers en hun dans: Capoeira, Salsa, Buikdans en Trancedans. De Standaard wilde ook een foto 'in actie' en stuurde de bekende fotograaf Marco Mertens op ons af. Het was even wennen - een geblinddoekte dans gaat immers om de innerlijke beleving en niet om de zichtbare buitenkant...

      Trancedans, Aernoudt Knecht


“Ieder mens moet iets hebben in zijn leven dat hem mentaal gezond houdt, dat een fijn gevoel geeft of dat hem minder doet vastlopen. Voor sommigen is dat misschien meditatie of bunjee-springen. Voor mij is dat trancedans.

Bij trancedans zijn er weinig of geen regels. Er zijn geen bewegingen of stapjes om te leren. Dat is het bevrijdende van deze dans. In het dagelijkse leven moet je al genoeg. Je moet je gedrag aanpassen en je moet overal inpassen. Bij ons moet er niets.

Je zet de dans in met een ademhalingstechniek die je helemaal overspoelt. In plaats van je rustig te maken, doet hij je de controle verliezen. Op dat moment maak je voor jezelf uit waarom je danst. Welke vraag wil je beantwoord hebben? In welk aspect van je leven wil je beweging brengen?

Daarna zetten we de muziek op en begint iedereen te dansen. Je laat je lichaam het antwoord zoeken. Elk lichaam is een wandelend museum van ervaringen. Met trancedans maak je prikkels, ideeën en inzichten los, die je anders niet zou ervaren en waar je met je bewustzijn niet zou geraken.

We dansen een uur, anderhalf uur. Iedereen is de hele tijd geblinddoekt. Als je het zicht wegneemt, geef je ruimte aan alle andere zintuigen. Je wordt gevoeliger voor geluiden, geuren en emoties.

Door de blinddoek kan je je ook bevrijden van de blik en het oordeel van anderen. Niemand ziet wat je doet, jij ziet niet wat de anderen rond je doen. Alleen jij en de hersenspinsels in je hoofd houden je tegen om te dansen zoals jij het aanvoelt.

Zodra je dat beseft, kan je jezelf laten gaan, en dansen vanuit je buik of je hart of wat dan ook. Zolang het maar niet je hoofd is. Je lichaam zal wel weten welke bewegingen zinvol zijn. Aan het einde van de dans liggen we nog tien minuten. Sommigen komen dan bij, anderen, die bij de dans weinig ervaarden, worden dan net overspoeld.

Zo’n zweverig gedoe, denken buitenstaanders misschien. Maar trancedans brengt dansers net dichter bij de realiteit. Omdat je tijdens het dansen je hersenspinsels en zorgen uit je systeem verdrijft. De oogkleppen verdwijnen. Je ruimt in je hoofd de rommel op die je afleidt van de essentie. Mensen zijn rustiger nadien, en helderder.

Het was thuiskomen, toen ik voor het eerst trancedans deed, op mijn studentenkamer. Ik had toen al belangstelling voor het spirituele. Ik heb altijd het gevoel gehad dat er meer is in het leven dan de aardse realiteit, dat er veel meer lagen zijn dan degene die je dagelijks ervaart. Op een dag had ik in de etalage van een boekenwinkel waar ik vaak kwam, een boek zien liggen over trancedans. Ik heb het toen gekocht en vijf keer na elkaar gelezen. Ik wist meteen dat het mijn ding was.

Ik was toen op zoek geweest naar manieren om in trance te geraken. Ik had al allerlei dingen geprobeerd. Bij meditatie of sjamanistische reizen had ik moeite om niet in mijn gedachten te blijven zitten. Ik kon me er moeilijk aan overgeven, een kwaal van de westerse mens. We zijn heel rationeel. Maar trancedans doe je met je hele lichaam. Je schakelt het denken uit. Als je dat doet, zet je alles open voor nieuwe inzichten. Het leven wordt voller. Ik groei als mens.

Aanvankelijk kwamen vooral veertigplussers naar ons. Mensen die met succes hun dromen hebben nagejaagd, of het nu een carrière of een gezin of een huis of nog iets anders is, en die toch niet helemaal gelukkig zijn. Ze zoeken verdieping, ze willen leren over zichzelf en het leven. Maar ik zie nu meer en meer jonge mensen. Door de crisis waarin de wereld verkeert, hebben zij nu al begrepen dat ze andere dingen moeten leren belangrijk vinden. Sommige mensen komen om te helen. En sommigen omdat ze dansen met een blinddoek bevrijdend en verkwikkend vinden. Voor sommige mensen is het gewoon lekker.”

 

door: Isa Van Dorsselaer © www.IsaVanDorsselaer.be
foto: Marco Mertens © www.MarcoMertens.be